Dag 72: Volgende "kamer"....

Als je het heel hip onder woorden wil brengen kan je zeggen dat onze tuin is opgedeeld in kamers. Beetje vanzelf ontstaan hoor, maar tóch...

Zo is er de voortuin, de zijtuin, het veldje achter de badkamer, het terras met afdak en daarachter komen dan nog 2 veldjes. De ene, die achter het veldje bij de badkamer heeft als afscheiding een haagje van buxus, en bij het veldje achter het terras is een beukenhaag de afscheiding.

Vonden we toen gewoon leuk, zo'n heg overdwars. Nu nog wel hoor, alleen, hij wordt wel errug breed. Komt ook doordat Jan toen de beukenhaagplantjes in 2 rijen dik heeft geplaatst. Dan heb je nog geen idee dat dat straks een ong. 3 meter breede heg gaat worden.

Vandaag pakte ik een stukje border aan wat zich achter de breede heg bevindt. Daarin staan bessenstruiken en een Juttepeer. En helaas ook het nodige zevenblad. Aangezien ik niet van verdelger ben, trek ik elk jaar weer vrolijk het zevenblad eruit. En nog eens... en nog eens... je schijnt het als groente te kunnen eten.....

Enfin, het stukje tuin voor de "actie" dan maar:

En erna, 2 bladmanden met snoeiafval en bladeren verder:

Zie je het verschil? En het was ong. een half uurtje werk! Ook snoeide Jan nog even de perenboom een beetje:

't Is nog maar een jonkie, van een paar jaar, dus we snoeien nog met mate. Alles op z'n tijd. Deze takken kwamen eraf, heb ik inmiddels op de vaas bij een paar takken van de appelboom gezet:

Zó mooi, die knoestige takken! En dan zag ik onderwijl dit nog:

Blijft leuk, tuinieren. Zeker als je een beetje oog voor detail hebt!!

Dag 71: De zijtuin is klaar!!

Vandaag kan het dan wel zondag zijn, maar ik ben toch maar even verder gegaan met de tuin. Gisterenmiddag was er een feestje waardoor er geen tijd voor was en morgen komt er gezellig een lieve vriendin op bezoek. En om dan toch de flow erin te houden besloot ik maar een uurtje de snoeischaar en hark ter hande te nemen...

Zo ziet het eerste stukje eruit dat ik aangepakt heb:

Dorre takken gesnoeid, blad eruit (dit leverde al een bladmand vol prut op..) en loshalen. Dan nog even de kantjes bijgewerkt en dit was het resultaat:

Was, vind ik toch best de moeite waard! En nu ik toch bezig was nam ik meteen het plaatsje onder de put mee:

Voor de "actie"....

En na.... 

Ook geen overbodige luxe dus... Vervolgens gingen de bezem en hark nog even door de tuin. En toen het klaar was zag je dit:

Zoals je zien staat er een héél oud schuurtje bij ons huis. Daar hebben we ooit een oude picknicktafel tegenaan gezet (een beetje omgebouwd). En dat leverde dit hoekje op:

Hiervoor ga ik van de week maar eens wat viooltjes kopen...

De tuindeur die je ziet kan 's nachts helemaal dicht. Achter is ook zo'n deur, dus je zit helemaal vrij als je wilt. Hij is zoals je ziet deelbaar, heel handig als Tukker alleen in de tuin speelt. In het verleden ging ie er nog wel eens vandoor, vandaar... Maar ik dwaal weer eens af. Nog even een paar details...

Een deuropenhoudertje... gewoon nieuw gekocht trouwens...

En hier de reden waarom ons huis nog in deze staat is ; )

Het werd trouwens hoog tijd naar binnen te gaan. Zie maar aan de lucht die ik zag toen ik me omdraaide... Maar niet voordat ik jullie nog even een foto heb laten zien van de moestuintjes die zich achter onze tuin bevinden. De mensen zijn er héél druk geweest de afgelopen week en dat is te zien:

Als je daar nog geen inspiratie van krijgt.....

Dag 69 en 70: We zullen doorgaan...

Gisteren was er niet veel tijd om in de tuin bezig te zijn. Dat had te maken met het feit dat er boodschappen gehaald moesten worden, en 2 keer gekookt en gewassen en....

Dus eerst leek het erop dat het niets ging worden in de tuin... Totdat we 's middags buiten in het zonnetje aan de koffie zaten. En ik me bedacht dat ik de stenen die gisteren bij de vijver vandaan kwamen toch nog wel even op hun plekkie kon leggen.

Achter de douche, op het veldje waar vanaf deze foto:

genomen is, kan je nu al in de volle zon zitten. Als die schijnt tenminste ; ) En daar, in het hoekje, tegen de schutting van de buren aan is een hoekje wat een beetje rommelig was. Vrouwenmantel stond erin, spontaan daar terecht gekomen ( zaait zich nogal makkelijk uit..) en klimop. Dat laatste kon er blijven staan, we leiden het tegen de schutting op.

De vrouwenmantel heeft Jan in een oude weckketel gepoot. Dat had ik ook al eens eerder gedaan, maar dan in een teil. En dat gaat prima, dus..

En de stenen zijn in het hoekje gelegd. Helaas, ik heb er geen foto van, komt nog als er wat plantjes tussen gepoot zijn.

Verder had ik nog een teil met aardbeien op het dakterras staan. Ik meende dat dat spul compleet overleden was, maar niets was minder waar! Verdroogde oude rommel eraf geplukt, de grond, die nog vochtig was weer los gehaald en ik denk dat we over een poosje weer aardbeien kunnen plukken..

En vandaag.. vandaag was ik bij Fleur. (Vandaar de extra drukte gisteren..). Bij het studentenhuis waar ze woont is een tuin. Maar daar lag vuilnis en stond vooral onkruid. Het tuinstel, als je daar op ging zitten had je een groene k... , dus..

We zijn vandaag zo´n anderhalf uur bezig geweest deze ongemakken ongedaan te maken. Nee, weer geen foto, het was nog niet zodanig dat het een plaatje waard was. Maar de aftrap is gemaakt en de dames kunnen in ieder geval weer buiten zitten. Zonder onkruid om hen heen en zonder gevaar voor groene vlekken!!

Dag 68: Het vijvertje.

Zoals dat zo vaak gaat hier in (en om) huis was er een spontaan plan. Een vijvertje moest er komen. Internet aan, en op M.P. zagen Jan en Jr. een bak. Opgehaald en toen bedacht waar dat dan zou moeten komen...

Destijds waren we ook met het terras achter aan het aanleggen. En om daar ruimte voor te maken moest er een pad langs het schuurtje op wijken. Een betonpad welteverstaan... En als je dan bij zo'n oud huis het beton eruit slaat kom je van alles tegen. Puin... en stenen en een put. Met deksel. Gemaakt van een oud fietswiel.

"Hè" dacht Jan. "Daar kan ik vast wel wat mee!" En na een nachtje erover geslapen te hebben was daar het plan:

Vijvertje in de hoek van de zij-tuin. Muurtje erachter met daarin gemetseld de putdeksel. Gaatje in de deksel, pomp in de vijver en dan het water over het deksel weer terug laten lopen. (Wat de vogels heerlijk vonden om in te badderen, zo bleek later). Zo gedacht, zo gedaan.

Inmiddels is het vijvertje alweer een aantal jaartjes oud. En toen Jr. z'n stenen-verzameling gedeeltelijk naar buiten moest verplaatsen kwam deze op het muurtje bij de vijver terecht. En erachter. Niet zo fraai, maar ik dacht "ach..."

Tot vandaag. Zo zag de vijver eruit inmiddels:

Prut dus... Eerst verzamelde ik de stenen in de kruiwagen:

Best veel nog.. 

'k Heb er al een nieuw plekje voor bedacht. Maar dat plekje moet eerst nog schoon van onkruid en oude planten. Dan gaan de stenen daar met wat rotsplantjes. Wordt vervolgd...

En toen ging ik aan de slag. Onkruid weg, struik erachter gesnoeid en blad weg. Weer 2 manden rommel weggegooid. Tukker was ook mee naar buiten gegaan. Hij mag uit zichzelf niet in de zijtuin komen. Maar toen ik me omdraaide tussendoor zag ik dit:

Heel sneaky was ie achter me gekropen. En hij hield zich werkelijk muisstil : ) Maar toch moest ie van mij achter het hek. 't Net een klein kind, als ik dat 1 keer goed vind zit ie er de volgende keer zo weer.... Vond ie niet leuk, alleen in de tuin achter. Het duurde dan maar even en je zag dit:

Meneer zat bij de deur te zeuren of ie naar binnen mocht. Gedaan en toen kon ik nog rustig de laatste hand leggen aan dit klusje. Dit is het eindresultaat:

Nou ja, bijna dan...  Jr. moet nog een keer al het blad uit de vijver halen en ik wil nog wat bloeiende plantjes in de emmertjes kopen. Op het bord ligt wat vogelvoer. Mag wel nu ze me zo'n prachtig concert geven elke ochtend!

Dag 67: Het afdak.

We hebben achter een afdak. Niet zo heel chique hoor. Gewoon 4 palen en een pannendakje erop. Maar wel héél erg functioneel! Vorig jaar maakte Jan ´m en wat hébben we er een plezier van gehad! Je zit daar in de zon en uit de wind. Precies goed dus.

Toen het vorig jaar herfst werd werden de tuinstoelen opgeruimd. De tafel werd aan de kant geschoven en zo kwam er plek voor de konijnenhokken. Goed plan, want zo stonden ook die onder dak en uit de wind. Ook werd het afdak tijdelijk als opbergplaats voor gipsblokken gebruikt. Tijdelijk, hoopte ik..

Maar ik moest beter weten. Er is hier thuis vaak iets anders te doen dan alleen verbouwen en voor ik het wist stonden de blokken er al weer een aantal maanden. Eerst nog onder zeil, later lag dat er ook half af. Bah.

Ik zag de bui al hangen. Wordt het straks mooi weer en dan kunnen we daar niet zitten. Dus begon ik er eens voorzichtig over. "Jahaa... komt goed!" Zei Jan en hij ging weer verder tot de orde van de dag... Dan maar op een andere manier...

Vanochtend was ik er al een stuk vroeger uit dan hij. Is meestal zo, ´s avonds is hij weer een stuk actiever. Zo blijft de boel hier in balans ; ) En toen ik door de eerste huishoudelijke klusjes heen was ben ik maar gewoon begonnen buiten. Eerst maar eens een camera erbij. Zo zag het eruit:

Onder het afdak..

En er tegenover..

Dan denk je toch niet :"Kom, daar ga ik eens gezellig zitten", wél?? Dus ik begon. Met het uitmesten van de hokken. De konijntjes waren weer helemaal blij nadien. Inmiddels was Jan wakker geworden en hij vroeg of ik gezellig een kopje koffie kwam drinken terwijl hij ontbeet. "Da's goed",zei ik, "als jij me straks even helpt bij het verzetten van de hokken".

Zo gezegd, zo gedaan. De konijntjes kregen een nieuw plekje:

Naast onze deur...

En er tegenover. Die spetters tegen de muur, da's cement. Jan kan soms wat  "onbenullig" zijn tijdens de verbouwing...

En toen we tóch bezig waren ; ) hebben we de rest ook maar meteen even aangepakt... Na een uurtje opruimen, schoonmaken en vegen kreeg je dit beeld:

Ja, nog een beetje groene stoep, kleurt vanzelf bij door de zon is onze ervaring : )

Beeld vanaf het veldje ernaast..

En weer tegenover het afdak.

Meteen maar eventjes viooltjes gekocht. Gezellig toch?

So... laat nu die lentedagen maar komen! Wij zijn er hélemaal klaar voor!!!

Dag 66: Een beetje naar links...

Vandaag pak ik de draad weer op, van waar ik 2 dagen geleden was gebleven. In de zij-tuin dus. Voor ik aan de slag ging zag dit stukje er zo uit:

Een bekend beeld inmiddels dus... veel blad en veel achterstallig snoeiwerk. De snoeischaar erbij en de hark dus. Eigenlijk is het helemaal niet zo'n vervelend klusje. Lekker alle lange staken kortwieken en dan de hark erbij. En dan kom je van alles tegen onderweg:

Een pot met een inmiddels overleden hortensia. Had ik toen willen poten op die plek, maar daar kwam telkens maar niets van. En daarnaast rotzooi. Er zijn mensen die denken dat onze tuin een afvalbak is. Wij wonen op de fietsroute van veel schooljeugd, vandaar. Ik ruim dagelijks de losse flodders op. Maar er blijft altijd wel iets steken in de tuin.. En als je dan dat afval bij elkaar raapt krijg je toch nog dit:

De hortensia heeft bestemming container gekregen en de pot zit nu vol met afval. Ook in de container ermee!

Ook kwam ik nog natuurlijke verrassingen tegen:

Het stikt hier altijd van de padden in de tuin. Ben je aan het harken en dan springt er zomaar eentje weg!

Het lijkt wel of dit plantje handjes heeft, die nu boven de grond uit komen.. Grappig...

En natuurlijk vrouwenmantel. Dat verplaatst zich door de hele tuin heen. Niet erg hoor, staat heel erg leuk in boeketten, met z'n gele bloemetjes. (Ennuh... zie je dat lieveheersbeestje? : ))

Er zijn inmiddels weer 2 bladmanden met blad en takken in de groencontainer verdwenen. De driepoot is door de tuin gegaan en de kantjes zijn weer afgestoken. Na ongeveer een half uurtje heb ik dan dit eindresultaat:

De grond is weer lekker los en de plantjes hebben weer alle ruimte. Wat wil een tuin nog meer? ; )

Dag 65: De voortuin.

Of, nou ja... het voortuintje. Zo groot is ie eigenlijk niet. En alleen voor het huis zelf is tuin, verder is er nog een parkeerplaatsje waar auto en aanhanger staan. Maar dat ter zijde..

Het was zulk lekker weer vandaag, daar hebben we maar weer eens lekker van genoten. En nadat Tukker uitgelaten was door Fleur, Mirte en ondergetekende kwamen we weer thuis. De meisjes verdwenen achter hun huiswerk en ik vond het eigenlijk nog zonde om binnen te blijven. Wat zou ´k eens doen... Oh ja, natuurlijk! Een stukje tuin!!

De klompen en de poncho gingen aan en het fototoestel werd ter hande genomen. Ik heb geprobeerd een beeld neer te zetten van de rommel in de tuin, maar of dat zo gelukt is? Nou ja... kijk zelf maar:

Zoals je ziet scheen de zon er nogal op, dus een foto van de hele tuin, dat lukte niet..

Affijn... aan de slag dus. De plantjes tussen de buxus kort gesnoeid. ´k Heb geen idee hoe ze heten. Eerst komen er gele bloemetjes aan en later donkerrode besjes. Iemand?? En toen ijverig aan het blad ruimen. Zo fijn, een beukenhaag, in het voorjaar mag je nog een keer : (

Een bladmand of 4 zijn er naar achteren vertrokken. Opgeruimd staat netjes tóch? En toen werd het tijd voor loshalen van de aarde. En het tafeltje had nog een veegbeurtje nodig. Daar lag een krans die ik zo'n 2 jaar geleden maakte van de takken van de leilindes. Maar die krans was compleet vergaan:

Het grappige is dat de vogeltjes de takjes weer gebruikten voor het maken van een nestje. Dichtbij, in de beukenhaag ernaast!

Toen het tafeltje aangeveegd was zag het hoekje er zo uit:

Het kán beter, ik weet het, maar ach, heb ik nog weer eens materiaal voor een stukje..

Rest me nog te laten zien hoe de voortuin er nu uit ziet, de zon was inmiddels weg..

Netjes toch weer? En nu nog even mijn poncho uitkloppen....

Tsja....