Dag 25: de koelkast én de kelder...

(Kan schokkende beelden bevatten, heb ik zo begrepen van sommige reacties :o)

Zo zeg... ben ik toen ik dit blog begon met een simpel bakkastje begonnen, de beer is nu helemaal los. Vandaag moeten de boodschappen weer gehaald worden en leek het me een goed idee de koelkast aan te pakken. Kon ik ´m meteen even lekker uitsoppen... Voor en na foto´s dus:

Voor..

en na!

En toen ik daarmee bezig was ging het zo lekker. Ik denk ook dat dat kwam doordat ik vanochtend deze aan trok:

M´n stoute schoenen!

De kelder kon ook wel zo´n beurt gebruiken. En ik had energie gekregen van het koelkastklusje.... dus aan de slag maar weer. De bovenkant van de kelderkast gaf dit aanzien:

Erg he... Dus sorteren maar weer. Vooral bovenin de kast liggen veel kleine dingen zoals medicijnen. Wel handig dat die hier liggen, maar er viel regelmatig iets onderin. Jan had de oplossing:

Lag nog in de schuur. En hij hing ´m op bovenin de kast. Handig al die vakjes voor de medicijnen. Even lekker een sopje door de kast en toen ik ´m in had gepakt kreeg je dit resultaat:

Ik ben er helemaal blij mee.

Maar dat was het nog niet voor vandaag. Neeee,  kijk maar even mee.

Hier hangen de tassen voor de boodschappen:

En na het opruimen bleven deze over:

En onderin de kelder zag het er zo uit.

Ene kant voor:

En na:

Andere kant voor:

En na:

En nu is het klaar. En zit ik even lekker op de bank uit te rusten en dit stukje te schrijven. Eventjes maar hoor, want ik moet zo nog wel boodschappen doen. Gelukkig heb ik daar nu weer genoeg ruimte voor!!

Dag 24: Onze kledingkast.

Ik krijg steeds meer plezier aan het opruimen. Vanochtend liep ik me zelfs te bedenken welke kast ik eerst zou doen... de kledingkast of de kelderkast. En ik vond het niet kunnen ze allebei te gaan opruimen. Dan lijkt het alsof ik een beetje heel erg hard van stapel loop... is ook zo denk ik dan..

Stel je voor... Mirte moet vanochtend om 10 uur op school zijn. 40 Minutenrooster en de eerste 2 uur vrij, dan kom je aan die tijd. Het gaat allemaal redelijk vlot en we hadden al afgesproken dat ik haar weg zou brengen. 2 Graden buiten en natte sneeuw... nee dat kan deze moeder niet.. Op de fiets zou ze drijfnat aankomen en dan begint de dag nog maar net..

Ik had haar gezegd om 5 voor half 10 klaar te zijn. Ging ze bijna redden hoor.. alleen.... haar gymbroek was spoorloos. Zoeken zoeken zoeken en toen een klasgenootje opgebeld of die nog eentje voor haar had. Ja! Gelukkig maar. We waren nog wel redelijk op tijd weg. Eind goed al goed...

Nee! Want die broek was nog steeds verdwenen. En in haar kast lag ie niet zei ze. Dus misschien wel in die van ons. Zo maakte ik van de nood een deugd en trok naar boven met vuiniszak en sopje.

Eerst foto's:

de bovenste 2 schappen van de kast.... tsja....

de onderste 2... dacht je dat die bovenste erg waren....

5 schappen zitten er in de kast. Maar doordat ik zo fanatiek aan het opruimen was vergat ik een voor-foto van de middelste te maken.  Maar goed, hier het resultaat:

het bovenste schap... zoek de verschillen..

het middelste schap. die grote stapel zijn shirts van Jan. Die was niet thuis, dus dat moet ie zelf nog maar even kijken..

en het onderste... jaaa dat rare oude kussen is ook weg. Wat ik daar nou nog mee moest....

En dan weer zo'n spectaculaire foto van:

2 vuilniszakken voor de kledinginzameling!

Er was nog wat andere troep dat weg kon, maar ik besloot dat je je portie wel gehad had vandaag. En anders ik wel!!


En oh ja... die gymbroek... ik denk dat we Mirte's kast ook maar even snel moeten doen. In ieder geval voor volgende week vrijdag....

Dag 23: De rest van de ladenkast.

Toch nog maar even een kastje gedaan vandaag. Verder me een beetje rustig gedragen, was even nodig... Maar vanmiddag begon het toch weer te kriebelen. En dit stukje viel wel mee had ik zo gedacht, duzzz....

De onderste la van de kast wou niet zo goed meer open. Dat kwam doordat ie een "beetje" vol zat:

Maar vooral dit:

de oorzaak. Een "bosje" plastic zakjes, ooit aangeschaft voor een kerstmarkt. (Stond ik toen met kransen en sieraden.) Via de groenteboer kwam ik eraan. Ik denk dat ik ze maar weer terug geef. Want die markt is alwee 2 jaar geleden en sindsdien hebben ze me in de weg gelegen.

Even de boel geherindeeld en zo ziet het er nu uit:

Fotoalbums die mooi geordend zijn. Tussendoor nog even stiekem gekeken en genoten. Wat leuk is dat toch, die foto's van je kindjes van vroeger! Toen deze lade klaar was heb ik meteen maar even de bovenste 2 gedaan:

om je een ideetje te geven hoe de kast eruit ziet..

Daar lagen ondergoed en sokken in dus wederom geen foto's. Maar neem van me aan dat er weer genoeg weg te gooien was!!

Dag 22: Een la van de ladenkast in de slaapkamer.

Nog maar eventjes boven verder. Ik ben al zo'n eind beneden en nu ga ik me voorlopig even storten op de bovenverdieping. Al is het alleen maar omdat ik het ook leuk vind daar opgeruimde plekjes tegen te komen...

Op onze slaapkamer staat een ladenkast. Al 19 jaar geleden gekocht toen ik zwanger was van Fleur, onze oudste. We vonden het nl. leuk om de babykamer een beetje landelijk in te richten. In groen en oudroze. We kochten deze kast samen met een spekkastje. Die staat bij Mirte op de kamer momenteel, komt ook zeker nog aan de beurt.

In de middelste lade bewaar ik riemen. En de naaidoos. En parfumflesjes. En voorraad shampoo. En cremespoeling. En tandenbortstels. En..... tsja.. weet je wat? ik laat het je even zien!

En daar ging ik weer. 1 voor 1 de spullen eruit en meteen sorteren. En dan kon er nog best veel weg:

Wederom een prullebak vol! Blijft lastig hoor, bepalen wat er weg kan. Maar als ik bedenk dat ik de meeste dingen al in tijden niet meer gebruikte kan ik toch niet anders.... En om deze reden is het ook niet moeilijk meer:

Precies het effect dat ik voor ogen had!!

Dag 21: Een gedeelte van Fleur's kledingkast.

Zoals ik gisteren al vertelde, de spullen die van de bureaustoel af kwamen bij de meisjes konden niet maar zo weg. Dus deed ik een gedeelte in de was, en wat nog schoon was ging de kast in. Dat kon nog nét...

Hoewel ze er heel blij mee waren dat de bureau's weer zichtbaar waren, was het in Fleur's ogen minder leuk dat de kast nu bommetje vol zat. Onhandig vooral. Vandaag was ze vrij. Nou ja, van school dan, er was nog genoeg huiswerk te doen. Toch waagde ik me aan de vraag of we misschien samen wat konden doen aan het plaatselijk kledingoverschot. "Een half uurtje misschien ?" was mijn vraag. En ja, dat vond ze een goed idee.

Dus togen we naar boven met een sopje en wat vuilniszakken. De kast ging open en hier krijg je een indruk van wat we aantroffen, met daaronder meteen het eindresultaat van onze actie vandaag...

Het vak met truien en t-shirts voor....

en na het opruimen.

doen we nog een keer.... maar nu het broeken en riemenvak... voor...

en na! en een doosje voor de riemen...

het vak met vooral zomerspul voor (en bontjes, daar is Fleur niet van dus die gaan van de jassen af..).

en na de actie....

En zo waren er nog 2 vakken met ondergoed en pyama's, maar i.v.m. de privacy moeten jullie dat maar zonder foto's van me aannemen..

Dan is dit  "de buit" van vandaag:

allemaal voor de kledinginzameling!

Ik heb de zakken (want het paste niet zo goed in 1 zoals je ziet) maar meteen even weggebracht. Stel je voor dat we ons bedenken... er zijn nu nog 3 schappen over, maar daar liggen spulletjes.... wát?  nou dat moeten we nog even uitzoeken, weer "een kastje" voor een andere dag. We zijn nog lang niet op 365.....

Dag 20: Mand met "dierenspulletjes".

Vanochtend zat ik me te bedenken welke kast er vandaag eens aan de beurt zou zijn... "Wat stoort me het meest in huis momenteel?" vroeg ik me af. En al snel kwam ik erop. De bureau's van de meisjes. Deze foto's maken denk ik wel duidelijk waarom:

Er is een verklaring voor deze wanorde hoor... tijdgebrek. School, werk en natuurlijk het nodige huiswerk maakt dat ze prioriteiten moeten stellen. Maar of het nu zo handig is deze troep... nee. Wil je net dat ene T-shirt, of dat blaadje met aantekeningen, waar was dat ook weer? Daar kan best een hoop tijd in gaan zitten, en daar ontbreekt het ze nu net aan.

Dus... mamma strijkt maar weer eens een hand over haar hart en op naar boven. En na een uurtje zagen de bureau's er zo uit:

Dat stapeltje? Moet ze zelf nog even sorteren....

Er kan zelfs aan gewerkt worden! Top toch! Maar.....

Toch zag ik het niet als een kastje per dag. Want bij die projecten gooi ik veel dingen weg, en nu ging er nauwelijks iets de prullebak in. Hoogstens het een en ander in de was ; )

Dus toch maar nog even verder gekeken. En op de overloop stond deze mand:

Leeggepakt en gesorteerd. Boeken? 1 terug in de kast en die met die paarden is al jaren geleden geleend. Bloos.... dus die moet terug. Verder zaten er nog vetbollen in voor de vogels, die hang ik buiten. Ook weer opgelosd. Er kwam dit uit wat weg kon:

En zo was het resultaat:

Wat restte? Een heel erg voldaan gevoel. En toch de hoop dat de meisjes er blij mee zijn!

Dag 19: Het badkamerproject...

Vandaag weer een echt zondagproject. Dat zijn de projecten waarbij ik de toestemming van de rest van het gezin nodig heb om dingen weg te doen. En de spullen op de badkamer zijn typisch van die dingen.

Wij wonen met z'n vijven hier in huis. Waaronder 2 heren die dit soort acties graag aan ons over laten. Ons dat zijn ondergetekende en 2 dochters van 17 en 19. Die dochters zijn vaste klant bij verschillende drogisterijen. En van een leuk make-upje zijn ze ook niet vies. En dat veroorzaakte nogal wat flesjes enz. op de badkamer....

Dus ging ik aan de slag. Na overleg pakte ik 2 boodschappenkratten. Ik leegde één van de 6 plekken die ik uit wilde ruimen. Nam het mee naar de meisjes in de kamer en samen zochten we het uit. Dat leidde tot deze voor-na foto's:

het planchetje bij de wastafel voor....

en na de opruiming.

het draadrekje in de douchecabine voor:

en na..

de muurtjes van de douchecabine voor..

en na de opruimactie..

 

het hoekje bij het bad voor..

en na het opruimen.

snap je waarom dit hoekje ook moest?

nou, hierom!



Je gelooft me vast wel als ik vertel dat er weer een halve vuilniszak gevuld is. En ook al lijkt het op de foto's nog best veel wat over is, ik ben er toch heel erg blij mee weer!!!